|
...××(( عشق حادثه ای بود در اطلسی های نگاه تو که به یغما برد قلب مرا))××...
|

دوباره یاد توست که این دل تنها را بیدار نگه داشته است
وبه تومی اندیشم

ازاینکه تنها نشسته ام افسوس می خورم

اگــر عشقت مــرا دیوانه و نــابود گردانـــد
فراموشت نخواهم کرد
به غربت در کـویری خشک قلبم رابسوزاند
فراموشت نخواهم کرد
چه مجنون باشم از یک لحظه دیدارت
چه تنهــــا مانم از رؤیــــای رخسـارت
اگــر یادت مرا بیراهه سوی مرگ بکشاند
فراموشت نخواهم کرد

حق من
گرچه نمیشه به تو رسید یا حتی
برای لحظه ای مالک قلبتو شد اما
برای دوست داشتن تو وسعت تمام دنیارا در اختیار دارم
و می توانم تو را آنقدر دوست بدارم که تمام دنیا باور کنند
حق من در دنیا با تو بودن بود که به ناحق از من ربودند.

میرسد روزی که فریاد وفا را سر کنی
میرسد روزی که احساس مرا باور کنی
میرسد روزی که نادم باشی از رفتار خود
خاطرات رفته ام را مو به مو از بر کنی
میرسد روزی که تنها ماند از من یادگار
نامه های کهنه ام را به اشکت تر کنی
میرسد روزی که در صحرای خشک بی کسی
بوته های وحشی را ز غم پرپر کنی
میرسد روزی که صبرت سر شود در پای من
آن زمان احساس امروز مرا باور کنی.



فکرشو کردی وقتی تو ساحل قلبم راه میری...
فکرشو کردی وقتی که تو دریای اشکام شنا می کنی...
یا وقتی که تو آسمون چشمام پرواز می کنی...
یا وقتی که شبها به خوابم میای
و به درددل هام گوش میدی...
یا وقتی که با اشک چشمام وضوی عشق می گیری...
یا وقتی که نقاشی طلوع زندگیم٬ سفید پوش کردی...
و نقاشی غروب زندگیم را٬ سیاه پوش...
میدونی آروم میشم...
میدونی آروم میشم اما نه به آرومی روزهای دریا...
میدونی آروم میشم اما نه به آرومی شب های صحرا...
فقط به آرومی با تو بودن.....

میدونم که هیچ وقت نمیآی سر به دلتنگیام بزنی ولی بازم دلم مینویسه
از اون لحظه ای که یه عمره دلش گرفته،
بازم بی بهونه می نویسه تا ذره ای از دلتنگیاش کم بشه.
تا بدونه یه جایی هست که دلش کمی آروم بگیره،
یه جایی که برا نوشتن دلش لحظه هارو کم نیاره.

شكوفه های نگاه توست كه عطر خاطره های دور را به یادم می آرد
سخاوت دستهای زیبای توست كه گل عشق در باغچه خانه مان می كارد
واژه های قشنگ و پر معنای توست كه در دفتر عشقم به یادگار می ماند
اندوه از دست دادن توست كه غبار مرگ بر دلم می افشاند
اندیشیدن به چشمان بی پروای توست كه خواب ناز را از دیدگانم می رباید
پیوند دستهای من و توست كه شوق زندگی در دلم می رویاند
وعده های پر امید توست كه برایم نوید خوشبختی به ارمغان می آرد
شبنم اشكهای توست كه بر چهره ام گلهای غم می كارد
صدای آشنای توست كه مرا پیوسته به سوی خود می خواند
من از تو شورو حال و گرمیو احساس میخواهم
من تو را پاكتر از غنچه های یاس میخواهم
من به غیر از تو نخواهم ،چه بدانی، چه ندانی
از درت روی نتابم ،چه بخوانی ،چه برانی
دل من میل تو دارد، چه بجوئی، چه نجوئی

اگه بـــــــــــــــــــــــــــی تو تــــــــــــنها گوـشـــــــه ای نشســــــتم
تویـــــی تو وجـــــــــــــــــــــــودم بــــــــــــی تو با تــــــــــــو هســــــــــــــــــــتم
اگه ســـــبز سبـــــــــــــــــــــــــــــــزم تو هجــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوم پایـــــــــــیز
ذره ذره مـــــــن از تـــــــــــــــــــــو شــــــــــــده لــــــــــــــــــــبریــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــز
ای همیشـــــــــــــــــــــــــــه همــــــــــــــــــــــدم واســــــــــــــه درد دلهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــام
عطـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــر تــــــــــو همیـــــــــــــــشه جــــــــــــــــــــــاری تو نفســــــــــــــهام
ای کــــــــــــه تـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــار و پـــــــودم از یاد تو بــــــــــــی تــــــــــــــــــــــــــاب
با منــــــــــــــی ولــــــــــــــی بـــــــــــــــاز دوری مـــــــــــــــــثل مهتـــــــــــــــــــــــــــــــــاب
بـــی تـــــــو با تـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو بــــــــودن شــــده شــــــــــــــــــب و روزم
بی تـــــــو امـــــــــــــــــــــــــــا یادت با مــــــــــــــــــــنه هنـــــــــــــــــــوزم
تویــی تـــــــــــــــــــــوی حرفــــــــــــــــــــــام تویی تو نفسهام
ولی جای دستــــــــــــــــــــــــــات خالیه تو دســــــــــــــــتام
من بـــــــــــــــــــــــــه شـــــــــــوق و یاد بـــــــــــــارون
تشنـــــــــــــــــــــــــــــــه یه قطـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــره اما
زرد و دل آزرده نمیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشم
سختــــــــــــه وقتـــــــــی تو غزلهــــا از مــــن و تـــــــــو واژه ای نیســـــــــــــت
سختــــــــــــــــــــــــــــــــــــه بــــــــــــــــــــــــــی تـــــــو بـــــــــــــــــــــــــــــــــا تو بـــــــــــــــــــــودن
سختــــــــــــــــــــــــــــــه امــــا چـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــارهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــای نیســــــــــــت
بـــــی تــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو با تــو بـــــــــودن شــــده شــــــــــــب و روزم
بی تـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو اما یـــــــــــادت با مـــــــــــــــنه هــــــنوزم
تویــــــــــی توی حرفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــام تویی تو نفسهـــام
ولــی جای دســـــــــــــــتات خالیـــه تو دستـــــــــــــــــــام
اگر تو باز نگردی
امید آمدنت را به گور خواهم برد
و کس نمی داند
که در فراق تو دیگر
چگونه خواهم زیست
چگونه خواهم مرد